"Lepiej być całkowitym niż doskonałym" - Carl Gustav Jung
Motyl. Psychoterapia Kraków
"Próbujesz żyć mimo wszystko i dlatego zdobywasz się na ten krok, przerywasz milczenie i zaczynasz do mnie mówić; w ciemno. 'Jak daleko można zajść, wychodząc z siebie?' - powtarzam za tobą i po chwili mówię: 'Na odległość słowa'. - Tylko tyle? Tak blisko siebie i tak nieznacznie? - A jednak, popatrz, czy zostaje nam co innego, jak tylko słowo skierowane do drugiego, zakorzenione w nas i wyrastające poza nas siłą nadziei pokładanej w tym, że ktoś nas usłyszy." - M. Opoczyńska, 2016
Witaj ciepło,

czujesz, że cierpisz i tego cierpienia jest zbyt wiele? Zmagasz się z jakimiś trudnościami, z którymi już ciężko sobie radzić samemu?

A może trudno Ci się odnaleźć w pracy – w relacjach z innymi, z nadmiarem obowiązków (ach te wyniki!) albo w zawodzie, w którym pracujesz? Może jest Ci aż tak trudno, że zastanawiasz się, czy dobrze wybrałeś(aś), decydując się na pracę w tej firmie a nie innej? W tym zawodzie a nie innym? [o czym kiedyś marzyłeś(aś)? Jak jest dziś?]

Być może zupełnie inaczej wyobrażałeś(aś) sobie związek partnerski czy małżeństwo? Od jakiegoś czasu czujesz, że dzieje się Coś niedobrego, ale w sumie nie do końca wiesz „co”?

Może jesteś rodzicem, który daje z siebie wszystko, pracując ciężko, żeby zaspokoić wszystkie potrzeby dzieciom, a one stwarzają problemy, nie okazują wystarczającej wdzięczności i masz poczucie, że w ogóle ich nie rozumiesz albo zastanawiasz się, czy nie dzieje się z nimi coś niedobrego?

Jesteś młodym dorosłym, któremu ciężko się odnaleźć w Świecie i czujesz zagubienie, bo w końcu inaczej wyobrażałeś(aś) sobie dorosłość?

A może Twoje relacje z innymi są trudne – masz poczucie, że nie bardzo wiesz o czym z innymi rozmawiać, jakoś trudno Ci się otworzyć i mówić o sobie? Albo bardzo tęsknisz za bliskimi relacjami, ale do tej pory wszystkie trwają tylko chwilę i się rozpadają; czujesz się, więc bardzo samotnie?

Zapraszam. Przyjdź. Porozmawiajmy. Postaram się Tobie pomóc.

Z mojej strony możesz liczyć na moją ludzką życzliwość, profesjonalną uważność, zrozumienie i bezwarunkowy szacunek. Na pewno dołożę wszelkich starań, abyś w moim gabinecie doświadczył(a) poczucia bezpieczeństwa, bo atmosfera spotkania jest dla mnie ważna.

Obszary pomocy:

———

Porada psychologiczna jest to jedno spotkanie, które polega na rozmowie z osobą zgłaszającą się po pomoc.

Jeśli czujesz, że potrzebujesz o coś zapytać, czegoś się dowiedzieć, coś Cię gnębi, a nie wiesz jaka forma pomocy będzie najwłaściwsza dla Ciebie lub dla Twojego bliskiego; lub po prostu potrzebujesz jednorazowo porozmawiać, to ta forma spotkania będzie odpowiednia.

Przykładowo – Twoja starsza już matka od jakiegoś czasu zaczęła być bardziej drażliwa, zapomina o różnych sprawach, mniej o siebie dba i zaczęło Cię to niepokoić, ale nie wiesz do końca co należy zrobić, gdzie się udać. Lekarz internista, z którym rozmawiałeś(aś) mówi, że to po prostu typowe dla ludzi w tym wieku i że nie należy się przejmować – zaleca cierpliwość.

Może być również tak, że Twój syn, który zawsze dobrze się uczył, nagle pogorszył się w ocenach i nie masz pewności, czy to wynik okresu dojrzewania czy czegoś innego.

Porada psychologiczna obejmuje wstępną rozmowę, krótki wywiad dotyczący problemu, obserwację, a także przekazanie informacji o potencjalnym rozumieniu problemu oraz możliwych jego rozwiązaniach. Dodatkowo psycholog może zaproponować jakie dalsze działania należałoby podjąć np. udanie się do odpowiedniej placówki, odpowiedniego specjalisty etc. Spotkanie może pełnić również funkcję wzmocnienia Tego-który-przychodzi w podjęciu przez niego zaplanowanych działań.

———

Pomoc w kryzysie lub interwencja kryzysowa jest to najczęściej od kilku do kilkunastu spotkań (najczęściej 1-12) odbywających się z różną częstotliwością, których celem jest natychmiastowa pomoc w sytuacji kryzysowej poprzez redukcję napięcia emocjonalnego (silny lęk, poczucie zagrożenia, napięcie). 

Kryzys jest przeżywaniem danej sytuacji jako przytłaczającej, nie do zniesienia, której nie sposób rozwiązać, z którą nie sposób sobie poradzić. Jest to moment, w którym wszelkie nasze wcześniejsze sposoby radzenia sobie zawodzą.

Przykładem może tutaj być każda nowa sytuacja lub zdarzenie losowe (np. śmierć osoby bliskiej), kiedy czujemy, że Świat się zawalił, zdrada, przemoc, zwolnienie z pracy, urodzenie dziecka, wypadek czy pogorszenie zdrowia somatycznego (np. diagnoza choroby przewlekłej).

Interwencja kryzysowa obejmuje wstępny wywiad skupiający się na wydarzeniu krytycznym (kontekst Tu i Teraz), zdefiniowanie problemu, ocenę natężenia kryzysu i funkcjonowania Klienta, ocenę bezpieczeństwa osoby zgłaszającej się po pomoc, wspieranie, rozważanie różnych możliwych ścieżek postępowania, ułożenie planu i uzyskanie zobowiązania Klienta do działania. Rezultatem interwencji kryzysowej powinno być przywrócenie stanu równowagi i poziomu funkcjonowania osoby do stanu poprzedzającego wystąpienie sytuacji kryzysowej.

———

Konsultacje psychologiczne lub/i psychoterapeutyczne jest to najczęściej kilka spotkań (ok. 3-4), których celem jest wstępne rozpoznanie trudności (diagnoza problemu) osoby zgłaszającej się po pomoc, a także zaproponowanie najlepszej formy pomocy. Najczęściej poprzedza decyzję o podjęciu psychoterapii.

Pierwsza konsultacja obejmuje wstępną rozmowę dotyczącą tego z jakim problemem czy trudnościami zgłasza się Klient/Pacjent. Na kolejnych spotkaniach najczęściej przeprowadzany jest wywiad – wstępnie określa się źródła cierpienia, sytuację życiową oraz funkcjonowanie w relacjach społecznych i w różnych obszarach życia. Końcowym rezultatem konsultacji jest wspólne określenie przez Klienta/Pacjenta i Psychologa/Psychoterapeutę obszaru do zmian. I, jeśli jest taka potrzeba urealnienie go poprzez wskazanie jaka zmiana jest możliwa i osiągalna w danych okolicznościach. Przykładowo  nie mamy wpływu na postawę naszych rodziców, więc ich zmienić nie możemy, ale mamy wpływ na to jak na ich zachowanie reagujemy. Na zakończenie proponuje się najlepszą i najbardziej adekwatną formę pomocy dla realizacji określonych celów.

Może również zdarzyć się tak, że w trakcie spotkań Pacjent zostanie skierowany na konsultacje do innego specjalisty (np. psychiatry, neurologa, internisty, endokrynologa celem wykonania badań lekarskich (np. badania krwi, badania hormonalne), co pomaga wykluczyć ewentualne inne – biologiczne źródło odczuwanego przez Klienta/Pacjenta cierpienia.

Jako wstęp do psychoterapii

Jeśli konsultacje są wstępem do podjęcia psychoterapii, to jest to czas, w którym osoba zgłaszająca się po pomoc może poczuć, sprawdzić, czy chce współpracować z danym psychoterapeutą. Warto tutaj odpowiedzieć sobie na kilka pytań: czy dobrze czuję się z tą osobą w gabinecie? Czy czuję do niej na tyle zaufania, że będę potrafił(a) z nią otwarcie i szczerze rozmawiać o swoim cierpieniu? Czy jej sposób rozmowy ze mną sprawia, że czuje się komfortowo i bezpiecznie? Podsumowując – czy jest to osoba, z którą mam ochotę spotykać się w gabinecie przez pewien czas i opowiadać jej o swoim życiu, ufając że może mi pomóc?

W trosce o dobro Klienta/Pacjenta psychoterapeuta ocenia tutaj swoje kompetencje i możliwości: czy jest w stanie pomóc danej osobie? Czy taka forma psychoterapii, którą oferuje będzie na ten moment dla niego odpowiednia? Jeśli odpowiedź na powyższe pytania jest przecząca to tutaj psychoterapeuta zaproponuje skorzystanie z pomocy innego specjalisty lub zasugeruje inne działania. Przykładowo, może być tak, że po pomoc zgłasza się osoba, która jest czynnie uzależniona od alkoholu i wówczas psychoterapeuta jest zobowiązany przekierować Pacjenta/Klienta do terapeuty lub Ośrodka uzależnień, ponieważ czynne uzależnienie najczęściej wyklucza możliwość uczestniczenia w procesie psychoterapii.  

Jeżeli Klient/Pacjent czuje, że ma ochotę dalej współpracować z psychoterapeutą, a psychoterapeuta ma poczucie, że forma psychoterapii, którą oferuje, może być pomocna, dochodzi do zawarcia kontraktu psychoterapeutycznego. Tutaj wspólnie ustala się cel/cele psychoterapii, częstotliwość spotkań (najczęściej od 1 do 2 razy w tygodniu), wstępną długość procesu psychoterapeutycznego, kwestie formalne (honorarium, zasady odwoływania sesji, kontaktu poza sesjami etc.). Jest to czas, kiedy można dopytać o różne sprawy psychoterapeutę, a psychoterapeuta zapoznaje Klienta/Pacjenta z procesem psychoterapeutycznym (z metodą, zakresem oddziaływań).

———

Psychoterapia jest formą leczenia o udowodnionej skuteczności (potwierdzone przez American Psychological Association, APA), polegającą na planowanych oddziaływaniach psychologicznych wobec Klienta/Pacjenta, które mają na celu jego powrót do zdrowia psychicznego lub redukcję odczuwanego dyskomfortu/cierpieniaProces psychoterapii (jej kierunek, czas trwania, cele oraz tempo) powinien zawsze uwzględniać Klienta/Pacjenta całościowo – jego funkcjonowanie psychiczne, fizyczne oraz sytuację społeczną.

Szczegółowe cele psychoterapii są formułowane zawsze indywidualnie (dla konkretnej Osoby), ale wspólnie z psychoterapeutą (konieczność ich urealnienia). W trakcie psychoterapii cele mogą ulegać modyfikacjom, w zależności od oczekiwań i możliwości Klienta/Pacjenta. 

Psychoterapia indywidualna odbywa się w trakcie 50-minutowych spotkań psychoterapeuty i Klienta/Pacjenta (zwane sesjami). Odbywają się zazwyczaj 1-2 razy w tygodniu, zgodnie z zasadami kontraktu psychoterapeutycznego, ustalonego z Klientem/Pacjentem przed rozpoczęciem pracy.

Czas trwania psychoterapii zależy od bardzo wielu czynników, ale najczęściej wynosi od kilku miesięcy (psychoterapia krótkoterminowa) do kilku lat (długoterminowa).

W trakcie sesji psychoterapii poprzez szczerą i otwartą rozmowę w nieoceniającej atmosferze z psychoterapeutą oraz w wyniku tworzącej się relacji psychoterapeutycznej, Klient/Pacjent ma możliwość spotkania się ze swoimi myślami i uczuciami. Daje mu to szansę dotarcia do źródeł swoich trudności i znalezienia rozwiązań, które będą dla niego najlepsze (wypracowanie wspólnie z psychoterapeutą konstruktywnych zmian).

Więcej o psychoterapii

Gabinet
psychoterapii

Po-Wracajac do Siebie

„Nie mogę do siebie dojść”, mówią nierzadko pacjenci, uzasadniając swoje pojawienie się przed terapeutą. Tej niemożności towarzyszy zazwyczaj niepewność, czy są i gdzie są, kim są i jakie noszą imię; są siebie niepewni, mimo dowodów tożsamości, jakie mają. Jakby siebie nie potrafili zobaczyć, choć przecież widzą niejedno, jakby nie byli u siebie, choć są w sobie od urodzenia, jakby nie mieli swojego miejsca, choć znają je często na wylot (nierzadko mając po dziurki w nosie), jakby stracili pod nogami grunt, choć niekiedy sądzą, że stoją twardo na nim, jakby nie byli nikogo i dla nikogo, jakby bez przodków (…)” – M. Opoczyńska, 2016

Czasem…

Czasem słyszymy – nie poznaję Cię!; co się z Tobą dzieje?; bardzo się zmieniłaś; jesteś jakiś inny, niewyraźny; coś taka pogubiona?; co się z Tobą stało?; musisz wrócić do siebie…

Czasem mówimy – nie wiem co się ze mną dzieje; muszę się ogarnąć; coś się pogubiłam; straciłem ze sobą kontakt; czuje się nieswojo; nie mogę siebie odnaleźć; co się ze mną stało – nie byłam taka; gdzie jestem dawny ja?; jak ja mam siebie znaleźć?; muszę do siebie wrócić z powrotem… 

Może warto wówczas udać się po pomoc, aby wrócić do siebie z powrotem?

Ważny jest Człowiek

W swojej pracy ujmuje Człowieka holistycznie. Pracuję w podejściu psychodynamicznym, czerpiąc inspiracje z myśli egzystencjalnej i korzystając z dorobku podejścia poznawczo-behawioralnego. Dodatkowo, w związku z rozwojem nowych podejść w terapii opartych na emocjach oraz na ciele poszerzam swoje metody pracy o te aspekty.

Psychoterapia Kraków | Pomoc w kryzysie | Pomoc psychologiczna | Komu pomagam?Kontakt